"Voor mij is de beste definitie van kunst aan iedereen het laten zien dat dingen op een andere manier kunnen worden gedaan."

Canada

Drieëndertig jaar geleden bracht de liefde Johanna uit Canada naar Middelburg, waar ze zich vestigde om haar leven met haar liefde, Vanita, te delen. Drie maanden later sprak ze al Nederlands en na 9 maanden kon niemand haar accent meer horen. Een paar jaar later verhuisden ze naar Rotterdam, waar ze toevallig aankwamen en uit inertia bleven.

Johanna beschrijft haar eerste jaren in Nederland als "avontuurlijk, vreemd, mooi, interessant, raar en gek", waarbij ze hetzelfde moest doen waaraan ze gewend was, maar juist op een andere manier.

In Rotterdam was het vooral irrelevant. Voor Johanna en Vanita was het genoeg om een plek te vinden waar ze hun eigen klein wereldje konden creëren en genieten. Hun enige voorwaarden waren om rustig te zijn waar geen oorlog, honger of fascisten aan de macht waren. Wat ze omschrijven als hun klein wereldje is een plek waar ze hun kunst kunnen creëren en delen, hun verhalen kunnen vertellen en hun muziek kunnen maken, terwijl ze tegelijkertijd een manier vinden om te overleven en verder door te gaan.

Tien jaar geleden stopten ze met denken aan verhuizen. Volgens Johanna is dit, het willen blijven, het grootste compliment dat je aan een plek kunt geven.

Johanna is zeker dat er maar weinig landen zijn waar vrouwen als zij, transgender, zo rustig kunnen leven. Als ik Johanna vraag wat ze tegen alle migranten zou zeggen die net in dit land aangekomen zijn en hun leven opnieuw moeten beginnen, antwoordt ze: "Ik zou tegen hun niets willen zeggen, ik zou hun verhalen willen luisteren, daarna misschien iets tegen ze kunnen zeggen."

Op dit moment is Johanna volop bezig met het verzorgen van de gezondheid van haar geliefde Vanita en met het maken van kunst. Één van de projecten waaraan ze deelneemt is Re#sister van Worm.